ഞാനും കടലും
ഞാന് കടല്ത്തീരത്ത് ഇരിക്കുകയാണ്. കണ്ണടച്ചാല് ഓംകാരനാദം വ്യക്തമായി കേള്ക്കാം. കടല്ത്തിരകള് പോലെ പ്രഷുബ്ധമാണ് എന്റ്റെ മനസ്സ്. പ്രഷുബ്ധമായ കടല് കാണുന്നത് സത്യത്തില് എനിക്കാശ്വാസമാണ്. എന്റ്റെ മനസ്സുപോലെ അശാന്തമായ മറ്റൊന്നുകൂടിയുണ്ടല്ലോ ഈ ലോകത്ത്. പക്ഷേ ഞങ്ങള് തമ്മില് വ്യത്യാസങ്ങളാണേറെയുള്ളത്. ഓളപ്പരപ്പില് അശാന്തമെങ്കിലും അടിത്തട്ടില് കടല് സമ്പന്നയാണ്. ഞാനൊ ദരിദ്രയും.... മലിനവും ശുദ്ധവുമായ എന്തിനേയും ഉള്ക്കൊള്ളാനുള്ള സാഗരത്തിന്റ്റെ ഹൃദയവിശാലത എനിക്കില്ല. ഒരിക്കലും നിറഞ്ഞുകവിയാതെ പൂര്ണ്ണതയുടെ പ്രതീകമാണ് കടല്, ഞാനൊ അപൂര്ണ്ണബിന്ദുക്കളില് പൂര്ണ്ണത തേടിയലയുന്ന ഒരപൂര്ണ്ണബിന്ദുവും. ബാഹ്യചലനങ്ങള് ഉള്ളപ്പോഴും കടല് നിശ്ചലമാണ്. കടല് പോലെ നിശ്ചലമാകുമ്പോള് എന്റ്റെ മനസ്സും പൂര്ണ്ണത നേടുമായിരിക്കും........
മനസ്സില് വിഷമമുള്ള ഒരു ദിവസം കടല് കണ്ടിട്ടു വന്ന് എഴുതിയത്. ഇന്നത്തെ ചെറിയദു:ഖങ്ങളൊക്കെ നാളെ ചിരിക്കാനുള്ള വകയാണെന്നെനിക്കറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഇതൊക്കെ ഞാന് നാളേക്കു വേണ്ടി സൂക്ഷിക്കുന്നു.